Γιώργος Αντωνόπουλος στη Βουλή: Βιοκαλλιέργειες, φωτοβολταϊκά και γηγενείς ποικιλίες στο επίκεντρο
Στις 19 Μαΐου 2026, ο κ. Γιώργος Αντωνόπουλος, αντιπρόεδρος των Βιοκαλλιεργητών Θεσσαλίας και υπεύθυνος για τις γηγενείς ελληνικές ποικιλίες, μίλησε στην Αγροτική Διακομματική Επιτροπή της Βουλής, θέτοντας στο επίκεντρο τρία βασικά ζητήματα: τις εικονικές βιοκαλλιέργειες, την απώλεια παραγωγικής γης λόγω φωτοβολταϊκών και την ανεπαρκή προστασία των γηγενών ποικιλιών.
Στην παρέμβασή του αναφέρθηκε στα σοβαρά προβλήματα που δημιουργήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια στον χώρο των βιοκαλλιεργειών στη Θεσσαλία, κάνοντας λόγο για εικονικές βιοκαλλιέργειες και δηλώσεις εκτάσεων που έφτασαν να ξεπερνούν τα 300.000 στρέμματα. Όπως τόνισε, η στρέβλωση αυτή λειτούργησε εις βάρος των πραγματικών βιοκαλλιεργητών, αλλά και των καταναλωτών, καθώς κλόνισε την εμπιστοσύνη στον θεσμό της βιολογικής γεωργίας.
Το Δίλοφο Φαρσάλων και η απώλεια παραγωγικής γης
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο Δίλοφο Φαρσάλων, μια περιοχή που μπορεί να αποτελέσει πρότυπο οικολογικής και στρατηγικής αγροτικής ανάπτυξης, καθώς συνδυάζει βιολογική καλλιέργεια και γηγενείς ελληνικές ποικιλίες. Στην περιοχή βρίσκεται και το αγρόκτημα Αντωνόπουλου, όπου εφαρμόζονται βιολογικές μέθοδοι παραγωγής και διατηρούνται παραδοσιακοί σπόροι.
Παρά την ιδιαίτερη αγροτική και οικολογική αξία της περιοχής, ο κ. Αντωνόπουλος κατήγγειλε ότι, ενώ είχε ζητηθεί από την Πολιτεία να χαρακτηρίσει το Δίλοφο Φαρσάλων ως προστατευμένη περιοχή υψηλής αγροτικής και οικολογικής αξίας, αντ’ αυτού εγκρίθηκαν εκτεταμένες παράνομες εγκαταστάσεις φωτοβολταϊκών πάνελ σε γεωργική γη υψηλής παραγωγικότητας. Η εξέλιξη αυτή εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη χωροθέτηση, τη νομιμότητα και την ουσιαστική προστασία της παραγωγικής γης.
Το ζήτημα δεν είναι απλώς ενεργειακό. Είναι βαθιά αγροτικό, οικονομικό και πολιτισμικό: ποια γη προστατεύεται, ποια παραδίδεται και ποιος αποφασίζει για το μέλλον της ελληνικής υπαίθρου;
Η παραγωγική γη δεν είναι κενός χώρος. Είναι βάση τροφής, τοπικής οικονομίας, βιοποικιλότητας και αγροτικής συνέχειας.
Οι γηγενείς ποικιλίες χωρίς πραγματική στήριξη
Σημαντικό μέρος της παρέμβασής του αφορούσε τις ελληνικές γηγενείς ποικιλίες σιτηρών. Πρόκειται για ποικιλίες που έχουν διασωθεί μέσα από μακροχρόνιες προσπάθειες καλλιεργητών, διατηρητών και ερευνητών και αποτελούν πολύτιμο κομμάτι της αγροτικής κληρονομιάς της χώρας, με υψηλή διατροφική αξία.
Ανάμεσα σε αυτές αναφέρθηκε και το μοναδικό ελληνικό δίκοκκο σιτάρι DILOFOS, μια ποικιλία με ιστορικό βάθος και διαφορετικά χαρακτηριστικά από τις σύγχρονες υβριδικές ποικιλίες.
Παρότι αρκετές από αυτές τις γηγενείς ποικιλίες έχουν ενταχθεί σε εθνικούς και ευρωπαϊκούς καταλόγους ως διατηρητέες, στην πράξη οι παραγωγοί εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν γραφειοκρατικά εμπόδια.
Ένα από τα βασικά προβλήματα που ανέδειξε είναι η λανθασμένη ή ανεπαρκής αναγνώριση των γηγενών ποικιλιών στις δηλώσεις ΟΣΔΕ. Επί χρόνια, οι παραγωγοί αναγκάζονται να δίνουν μάχες με τη γραφειοκρατία για να κατοχυρώσουν το δικαίωμα καταγραφής και επιδότησης των καλλιεργειών τους.
Νομοθετικό κενό για τους διατηρητές σπόρων
Ο Γιώργος Αντωνόπουλος ζήτησε να καλυφθεί το νομοθετικό κενό που αφορά τους διατηρητές παραδοσιακών σπόρων.
Όπως ανέφερε, ενώ υπάρχουν επίσημα εγκεκριμένοι διατηρητές και σποροπαραγωγοί που ελέγχονται αυστηρά σε όλα τα στάδια παραγωγής, το ισχύον πλαίσιο εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πολλούς παραδοσιακούς σπόρους ως «μη πιστοποιημένους».
Αυτό δημιουργεί μια σοβαρή αντίφαση: από τη μία πλευρά η πολιτεία αναγνωρίζει την αξία των διατηρητέων ποικιλιών, από την άλλη όμως δεν παρέχει το απαραίτητο θεσμικό πλαίσιο ώστε οι παραγωγοί να μπορούν να τις καλλιεργούν, να τις δηλώνουν και να τις αξιοποιούν χωρίς εμπόδια.
Πρόταση για ειδικό ισχυρισμό υγείας
Παράλληλα, πρότεινε τη θεσμοθέτηση ειδικού ισχυρισμού υγείας για προϊόντα που παράγονται από γηγενείς ελληνικές ποικιλίες δημητριακών, αντίστοιχου με αυτόν που ισχύει για το ελαιόλαδο.
Σύμφωνα με τον ίδιο,έρευνεςελληνικών πανεπιστημίων έχουν δείξει ότι οι ποικιλίες αυτές διαθέτουν υψηλή διατροφική αξία, με αυξημένες συγκεντρώσεις αντιοξειδωτικών και πολυφαινολών.
Η αναγνώριση αυτής της αξίας μπορεί να δώσει νέα δυναμική στην ελληνική γεωργία, ενισχύοντας προϊόντα με σαφή ταυτότητα, ιστορικό βάθος και υψηλή προστιθέμενη αξία.
Ένα ζήτημα πέρα από τις επιδοτήσεις
Η παρέμβαση του Γιώργου Αντωνόπουλου δεν περιορίστηκε στις επιδοτήσεις. Έθεσε ένα ευρύτερο ερώτημα: τι είδους γεωργία θέλει να έχει η Ελλάδα τα επόμενα χρόνια;
Μια γεωργία βασισμένη σε πραγματικούς παραγωγούς, προστασία της παραγωγικής γης και ανάδειξη των ελληνικών ποικιλιών; Ή ένα μοντέλο όπου η αγροτική γη αντιμετωπίζεται ευκαιριακά, είτε ως πεδίο επιδοτήσεων είτε ως χώρος εγκατάστασης ενεργειακών έργων;
Ο ίδιος κάλεσε την πολιτεία να στηρίξει ουσιαστικά τη βιολογική καλλιέργεια, τις γηγενείς ποικιλίες και τους παραγωγούς που τις διατηρούν. Όπως τόνισε, χωρίς δίκαιες ενισχύσεις, θεσμική προστασία και σεβασμό στην παραγωγική γη, η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει ένα πολύτιμο κομμάτι της αγροτικής και πολιτιστικής της ταυτότητας.
Η προστασία της παραγωγικής γης, η στήριξη των πραγματικών βιοκαλλιεργητών και η αναγνώριση των γηγενών ελληνικών ποικιλιών δεν είναι ζητήματα του παρελθόντος. Είναι προϋποθέσεις για μια γεωργία με ταυτότητα, ποιότητα και μέλλον.
Δείτε ΕΔΩ το βίντεο της ομιλίας του κ. Αντωνόπουλου στη Βουλή
Αναφορά στον ΑγροΤύπο:δείτε ΕΔΩ